สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com

ที่สวนสน...

ที่สวนสน...

ย้อนกลับไปตอนสมัยเรียนอยู่ ปี 4 ออกตัวไว้ก่อนว่า อันนี้ผ่านมานานมาก (ตั้งแต่ปี 39) อาจจะเล่าคลาดเคลื่อนจากเหตุการณ์จริงไปบ้างนิดๆ หน่อยๆ แต่เรื่องราว (ตีม) หลักๆ ก็ไม่ผิดเพี้ยนไปจากที่เล่ามาหรอกค่ะ



ตอนเราอยู่ปี 4 คณะเราจัดรับน้องคณะ ก็ตกลงกันว่าจะไปแถบสวนสนที่ประจวบฯ... และค้าง 1 คืน


ที่พัก..เป็นของทหาร ลักษณะจะเป็นแบบโรงนอนยาวๆ มีห้องนอนแยก นอนห้องละ 2-3 คน ประทับใจที่อาบน้ำมาก เป็นแบบที่เห็นในหนังหรือละครที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทหารเกณฑ์อ่ะค่ะ คือมันจะเป็นบ่้อปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าใหญ่ๆ เวลาจะอาบน้ำต้องมายืนรอบๆ อ่างแล้วก็จ้วงอาบกัน เราจำไอ่บ่อปูนนี้แม่นเลยแหละ เพราะในความคิดเรา เราว่ามันแปลกดี จำไม่ได้เหมือนกันว่ามีห้องอาบน้ำแบบปกติหรือเปล่า (มันนานแล้วอ่ะนะ) บรรยายสภาพที่พักพอสังเขปแล้วก็มาเข้าเรื่องกันดีกว่า


ตกกลางคืน พวกเพื่อนๆ เราก็ตั้งวงจั่วไพ่กัน พร้อมกับร่ำสุรายาดองตามประสาเมรีขี้เมากันไปตามเรื่อง (ใครจะเชื่อว่าบรรดาสาวอักษรหน้าเจี๋ยมเจี้ยมจะแรงฤทธิ์ขนาดสามารถเปิดขวดแม่โขงแล้วเอาหลอดจิ้มดูดเพียวๆ โดยไม่ต้องผสมน้ำ โซดา หรือน้ำแข็งได้)


ส่วนเรา ในฐานะที่โง่เรื่องการพนันทุกชนิด แม้แต่ป๊อกเด้งก็ยังเล่นไม่เป็น หลังจากกินไปเม้าท์ไปจนเริ่มมึนๆ ก็เลยขอตัวไปนอนในห้อง ซึ่งตามปกติแล้วในห้องนี้จะต้องมีเพื่อนมานอนด้วยอีก 2 คน


ด้วยความง่วง เราก็หลัีบไป (ปกติเราเป็นพวกเมาแล้วจะง่วง หลับได้ทุกเวลาและสถานที่) คืนนั้นทั้งคืนก็หลับสบาย ไม่ฝัน ไม่มีใครหรืออะไรมารบกวน จนกระทั่งเช้า.....


ตื่นขึ้นมา เราเดินออกไปที่ห้องโถงรวม ก็พบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งซึ่งตื่นนอนแล้วเหมือนกันมานั่งรวมกันอยู่ แล้วหนึ่งในกลุ่มเพื่อนก็ถามเราขึ้นมาว่า (ขออภัยที่สรรพพนามแทนตัวไม่สุภาพ)

"เฮ้ย...เมื่อคืนเมิงหลับสบายดีหรือเปล่าวะ"


"อืม ก็หลับสบายดีนี่หว่า ทำไมเหรอ"


"ไอ้ยุ้ยมันนอนห้องเดียวกะเมิงใช่เปล่า"


"ไม่รูุ้้สิ กรูตื่นมาไม่เห็นมันอ่ะ ไม่รู้มันไปนอนที่ไหน"


ทุกคนมองหน้ากัน... แล้วเพื่อนคนเดิมก็ถามว่า


"ถามจริง นี่เมิงไม่รู้เรื่องอะไรเลยเหรอ"


โดนถามอย่างนี้เราก็เลยงงสิคะ ก็เลยตอบกลับไปว่า


"หึ...ไม่เห็นรู้อะไรเลย ทำไม มีอะไรเหรอ"


เพื่อนอีกคนก็เลยเล่าให้ฟัีงว่า....


หลังจากที่เราขอตัวไปนอน และหลับไปแล้วนั้น ยุ้ยก็ขอตัวแยกมาอาบน้ำ จากนั้นก็เข้าไปแต่งตัวที่ห้องซึ่งเรานอนอยู่


หลังจากแต่งตัวเสร็จ ก็หวีผมที่กระจกซึ่งติดอยู่ในห้อง ท่ายืนของยุ้ยตอนที่หวีผม ก็ธรรมดา ถือหวีด้วยมือขวา และแขนซ้ายปล่อยแนบลำตัว



แต่สิ่งที่ยุ้ยเห็นในกระจก กลับไม่ใช่อย่างนั้น...


ภาพที่ยุ้ยเห็นในกระจก คือผู้หญิงสาวคนหนึ่ง (ก็ตัวยุ้ยเองนั่นแหละ) กำลังยืนหวีผม โดยแขนอีกข้างหนึ่งปล่อยแนบลำตัว...ผู้หญิงในกระจกคนนั้น...เหมือนยุ้ยทุกอย่าง



แต่ต่างกันที่ ผู้หญิงในกระจก มีสามแขน โดยแขนที่เกินมา อยู่ในลักษณะคล้ายกำลังท้าวสะเอว...ทาบอยู่ด้านหลังของแขนข้างที่ปล่อยตรงนั้น..........





ด้วยความที่ยุ้ยเป็นคนรักเพื่อนมาก... ดังนั้น ยุ้ยจึงรีบออกจากห้อง ไปขอนอนห้องเพื่อนคนอื่นทันที และทิ้งเราไว้กับสิ่งลี้ลับในห้องเพียงคนเดียวจนกระทั่งเช้า....



ชั้นขอบใจแกมากเลยยุ้ย.....

ไม่โกรธนะเว้ย แต่จำว่ะ.... จำจนวันนี้เลยแก...

view